Bericht
Kjeld Zuidema: “De overstap naar Leiden is goed voor mijn ontwikkeling”
Donar-aanvoerder Kjeld Zuidema tekende deze zomer voor twee jaar bij Zorg en Zekerheid Leiden. Een opvallende overstap voor een Groninger in hart en nieren. Waarom koos hij voor Leiden? “Ik was toe aan een nieuwe uitdaging.”
Tekst: Paul van der Bijl
Foto: Marja van Tilburg
De 25-jarige Zuidema werd geboren in Groningen, maar groeide op in Eexterzandvoort. Een dorp met 150 inwoners, op de grens van Groningen en Drenthe. “Ik kan het me goed voorstellen als je er niet eerder van hebt gehoord”, lacht hij.
Net als veel andere jongens koos hij in eerste instantie voor voetbal. Maar toen zijn broertje overstapte naar basketbal, volgde hij dat voorbeeld. Helemaal verrassend was die keuze niet: de Zuidema’s zijn een basketbalfamilie. Ook zijn vader en opa brachten vele uren door op het parket.
“Ik ben begonnen bij Aquila in Wildervank, waar ook mijn broertje speelde. Na twee jaar zijn we allebei overgestapt naar RTC Noord, het opleidingscentrum in Groningen. Donar nam vervolgens de U18 over, dus vanaf mijn 16de heb ik bij Donar gespeeld.”
Daar ontwikkelde Zuidema zich snel. In 2020, op zijn 19de, debuteerde hij in het eerste team, tegen Almere Sailors. “Via RTC Noord kregen we altijd kaartjes om naar Donar te gaan kijken in Martiniplaza. Als jongen droom je ervan om daar zelf een keer te mogen spelen. En dan is het geweldig als die droom werkelijkheid wordt. Al was het wel raar dat ik debuteerde in een lege Martiniplaza, want het was in coronatijd.”
Zijn jaren bij Donar kenden ups en downs. Hij won twee keer de beker, in 2022 en afgelopen seizoen. Maar hij maakte ook van dichtbij mee dat Donar in 2023 failliet ging en een doorstart lange tijd onzeker was. “In het begin maakte ik me geen zorgen, dan denk je: het komt wel goed. Maar op een gegeven moment werd duidelijk dat het wel diepe shit was. Toen heb ik ook een agent genomen. Maar gaandeweg werden de verhalen positiever en kreeg ik een contract aangeboden. En werd zelfs captain, omdat ik de enige Groninger was en er het langst speelde.”
Tijd voor een nieuwe uitdaging
Afgelopen zomer kwam het toch wat verrassende nieuws dat hij een tweejarig contract bij Zorg en Zekerheid Leiden had getekend. Zuidema vond het tijd voor wat anders. “Ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Als ik in Groningen was gebleven, dan had ik ieder jaar weer een nieuwe riedel Amerikanen zien binnenkomen. Prima jongens over het algemeen, maar als het er vijf of zes zijn, krijg je een dominant Amerikaans blok in je team. Logisch, want ze spreken dezelfde taal, ze hebben dezelfde achtergrond en zoeken elkaar op. En bijna nooit speelt er een langer dan één seizoen in Groningen.”
In Leiden zocht Zuidema naar eigen zeggen een omgeving met meer continuïteit en meer mogelijkheden om zich te ontwikkelen. “Ik zag ernaar uit met een kern van Nederlandse jongens te spelen. Die hebben allemaal een contract voor minimaal twee jaar, waardoor je meer continuïteit hebt. Ik merk ook dat het team onderling meer mengt. Natuurlijk trekken ook hier de Amerikanen naar elkaar toe, maar omdat ze een minderheid vormen drukt dat minder een stempel op het team.”
Dat hij in Leiden oude bekenden tegenkomt, maakt de overgang vrij soepel. “Ik kende bijna alle Nederlandse jongens al. Of ik heb tegen ze gespeeld, of ik heb met ze gespeeld, zoals met Jamie Bergens in het Nederlands B-team. En Roel van Overbeek en Sam Huurman kende ik van Orange Lions. Of je kent jongens via andere Nederlandse spelers.”
Een jonge enthousiaste ploeg
Het gesprek dat hij voor zijn overstap voerde met coach Radenko Varagić gaf hem vertrouwen. De eerste weken van de voorbereiding hebben dat gevoel versterkt. “Radenko is erg opleidingsgericht, je merkt dat hij veel ervaring heeft met jonge spelers en ze beter wil maken. Hij is zeer gedreven, zoals veel coaches van de Balkan, maar je merkt dat hij al een tijd in Nederland is en wat meer genuanceerd is geworden. Hij is duidelijk in zijn coaching, maar brengt zijn aanwijzingen op een manier dat je er als speler van kunt leren, niet dat je er geïntimideerd door raakt.”
Varagić past wat Zuidema betreft dan ook goed bij de huidige selectie van ZZ Leiden. “We hebben een heel jong team. Roel van Overbeek is de oudste met 26 jaar, dat zegt wel wat. Dat jeugdige is onze kracht, maar het kan ook onze zwakte zijn. We kunnen en willen heel snel spelen, maar in ons enthousiasme kunnen we ook wel eens vergeten de wedstrijd meer te controleren. Daar zijn we ons bewust van en daar werken we aan.”
Wat voor type speler is hij? “Ik wil een betrouwbare speler zijn”, antwoordt Zuidema. “Dat betekent dat ik mijn man probeer te stoppen, de juiste rotatie maak, een extra pass geef als iemand anders er beter voor staat en weinig turnovers maak. Ik ben, zoals je dat in het basketbal noemt, de ‘glue guy’, iemand die de groep bij elkaar houdt, oog heeft voor samenwerking. Dat past bij mijn karakter. Ik ben vrij down to earth, Groningse nuchterheid, geen egoïst.” Onderdelen van het spel waar hij zich in wil verbeteren? “Mijn schot, mijn passing, dat zijn dingen waar ik aan werk.”
Als de verwachtingen voor komend seizoen ter sprake komen, houdt Zuidema zich een beetje op de vlakte. “Ik ga niet roepen dat we prijzen gaan pakken, want als team moeten we nog groeien. We kijken van wedstrijd tot wedstrijd en spelen natuurlijk om te winnen. We moeten vooral als team spelen en het beste uit onszelf halen. Als dat lukt, kunnen we tevreden zijn. Maar we moeten echt nog behoorlijk wat stappen zetten.”
Rondje over de Leidse markt
Zuidema voelt zich inmiddels aardig thuis in Leiden. Niet alleen in sportief opzicht. “Ik woon op loopafstand van het centrum, dus ik heb mijn rondjes over de zaterdagmarkt al gemaakt. Leiden is een fijne stad, gezellig met die eettentjes en barretjes. En uiteraard ga ik de stad in op 3 oktober.”
Maar de band met Groningen blijft. “Ik heb samen met mijn vriendin een huis in Groningen. Zij heeft daar haar werk en blijft daar dus wonen. Maar ze kan één dag in de week thuis werken en dat kan ook bij mij in Leiden, dus ze is vaak een lang weekend bij mij.”
Zijn familieleden zaten bijna altijd op de tribune in Martiniplaza. Of ze straks ook de weg naar 1574 weten te vinden? Zuidema lacht. “Het is natuurlijk een behoorlijk eind vanuit Groningen, maar ze hebben beloofd dat, als het even kan, ze naar de wedstrijden in Leiden komen kijken.” Groningen blijft dus dichtbij. Maar voorlopig ligt Zuidema's basketbaltoekomst in Leiden.
