Bericht
Roel van Overbeek: ‘Ik wil heel graag kampioen worden’
Roel van Overbeek behoort tot de nieuwe Nederlandse kern die ZZ Leiden naar successen moet brengen. De 26-jarige point-guard is een van de meer ervaren krachten in een jonge selectie en heeft daarmee ook een leidersrol. Als vice-aanvoerder moet de Brabander niet alleen zijn eigen spel spelen, maar ook zijn teamgenoten op sleeptouw nemen. Een verantwoordelijkheid die hem goed past.
Tekst: Mathieu Hilgersom
De competitiestart van ZZ Leiden verliep allesbehalve vlekkeloos. De ploeg won met moeite van Rotterdam, maar ging vervolgens ruim onderuit tegen Brussels Basketball. Die nederlaag zit Van Overbeek enkele dagen later nog altijd hoog. “Bij rust stonden we maar drie punten achter, terwijl het nog niet goed liep. Dan denk je: als we een beetje beter gaan spelen, valt hier nog genoeg te halen. Maar in de tweede helft viel het helemaal uit elkaar.”
Wat hem vooral stoorde, was niet eens het verlies zelf. “Ik miste een stukje passie, energie, agressiviteit en trots. Normaal gebeurt er in een wedstrijd altijd wel iets waardoor het publiek erachter gaat staan. Dan krijg je energie van de tribunes en andersom. Maar dat gebeurde niet. Dat is volledig aan onszelf te wijten. Het moet bij ons beginnen.”
Toch heeft de nederlaag zijn vertrouwen niet aangetast. Tijdens zijn eerste weken in Leiden zag Van Overbeek voldoende kwaliteit in de ploeg, iets wat ook tijdens de voorbereiding naar voren kwam. “We hebben veel nieuwe spelers, onder wie rookies. We hebben tijd nodig. Ik weet uit ervaring dat teams van coach Radenko gedurende het seizoen vaak steeds beter worden. Natuurlijk wil je als sportman dat het meteen goed gaat, maar soms moet je geduld hebben.”
Voor prijzen naar Leiden
Dat geduld betekent niet dat Van Overbeek zijn ambities heeft bijgesteld. Integendeel. “Ik ben hier gekomen om prijzen te winnen. Dat blijft het grote doel van dit jaar.” De Brabander weet hoe het voelt om een prijs te pakken. In 2021 won hij met BAL de Nederlandse beker. En dat smaakte naar meer.
“Die prijs betekent veel voor mij. We hadden een jonge, ambitieuze groep. Niemand verwachtte dat wij die beker zouden winnen. Op een gegeven moment wonnen we van Leiden en dachten we: waarom eigenlijk niet? Vervolgens viel alles onze kant op.” De herinnering roept nog steeds een glimlach op. “Ik weet nog dat ik de hele week daarna blij was. Echt blij. Dat zijn de momenten waar je het voor doet.”
Van achtertuin naar het hoogste niveau
Van Overbeek begon al op jonge leeftijd met basketbal. De kiem werd gelegd in de achtertuin. “Ik zag mijn broer een bal gooien en dacht: dat wil ik ook. Voetbal was niets voor mij. Ik was met een bal duidelijk beter met mijn handen dan met mijn voeten.”
In Oirschot, waar hij opgroeide, was basketbal niet de meest voor de hand liggende sport. Hij begon een dorp verderop, in Sint-Oedenrode. Toen ook Oirschot een club kreeg, sloot hij zich daar eveneens aan. Een tijdje speelde hij zelfs bij twee clubs tegelijk. Uiteindelijk maakte hij de stap naar een hoger niveau in Eindhoven, waar hij in beeld kwam bij BAL in Weert. Nadat hij had meegespeeld op het jaarlijkse kersttoernooi in Kortrijk, kon hij definitief de overstap maken. “Tot die tijd was ik er nooit bewust mee bezig geweest om door te breken als basketballer. Als kind vind je het gewoon leuk om te doen. Mijn vader heeft altijd iets van: je laat jezelf niet zomaar kennen. Dat herken ik bij mezelf ook wel een beetje. Het heeft geholpen om het ver te schoppen in de sport.”
Bij het talentencentrum in Weert kon hij basketbal en school combineren. Dat betekende voor de twaalfjarige Van Overbeek dagelijks 25 minuten heen en weer fietsen naar het station, gevolgd door een treinreis van een halfuur. Hij had het er graag voor over. “Het was een keuze. Wordt het serieus of blijft het een hobby? Ik had besloten er vol voor te gaan.”
Dat betaalde zich uit. Op zijn zestiende debuteerde hij al namens BAL op het hoogste niveau, toen hij mocht invallen tegen Donar. “Je weet hoe dat gaat als jeugdspeler. Je mag in eerste instantie alleen meedoen als je ver voor- of achterstaat. Bij mij was het laatste het geval. Dus een leuke wedstrijd was het niet, maar ik maakte wel direct mijn eerste punten.”
Op zoek naar de volgende stap
Na zijn doorbraak in Weert begon een carrière waarin Van Overbeek regelmatig bewust uit zijn comfortzone stapte. Na het afronden van de middelbare school koos hij voor een avontuur bij de Dutch Windmills in Dordrecht. “Ik was toe aan iets nieuws. In Dordrecht kreeg ik de kans om met ervaren spelers en Amerikanen samen te spelen. Dat was een heel andere omgeving dan ik gewend was.”
De stap pakte sportief goed uit. Door een blessure van een vaste starter kreeg de pas achttienjarige Van Overbeek onverwacht veel speelminuten en verantwoordelijkheid. Het avontuur eindigde echter abrupt toen de club failliet ging. Van Overbeek besloot terug te keren naar Weert, waar hij niet alleen kon basketballen, maar ook zijn studie Biomedische Wetenschappen kon afronden. “Het was een ideale combinatie. Ik kon spelen én studeren. Achteraf gezien ben ik blij dat ik dat diploma heb gehaald.”
Na drie jaar was het tijd voor een nieuwe uitdaging. Die vond hij bij Landstede Hammers in Zwolle. Daar moest hij wennen aan een andere rol. “In Weert kreeg ik veel minuten en vertrouwen. Dat moest ik bij Zwolle weer verdienen. Dat vond ik lastig, zeker in het begin.” Ook naast het veld kende de club een roerig seizoen, met een trainerswissel en tegenvallende resultaten. Toch kijkt Van Overbeek niet negatief terug op die periode. “Aan het eind van het seizoen was ik best tevreden over hoe ik had gespeeld. Alleen besloot de club daarna een andere richting op te gaan.”
Zijn volgende bestemming werd Yoast United in Bemmel, waar hij juist veel speeltijd kreeg. Een knieblessure maakte het echter een lastig avontuur. “Voor het eerst in mijn carrière lag ik er maanden uit. Dat was best zwaar. Bovendien speelden we dat jaar vooral tegen degradatie. Dan zit je als speler niet lekker in je vel.”
Toen Yoast United uit de BNXT League verdween, keerde hij vorig seizoen terug naar Weert. “BAL is altijd mijn vangnet geweest. Het is een beetje als die ex waarbij je uiteindelijk altijd weer terugkomt”, lacht hij. Toch was zijn terugkeer nadrukkelijk tijdelijk. “Ik zou maar één seizoen blijven. Daarna wilde ik weer de stap omhoog maken.”
Keuze
Deze wens kwam uit. In de zomer kon hij kiezen voor twee clubs. Hij koos voor Leiden. “Ik kende coach Radenko natuurlijk al vanuit Weert. Daarnaast heb ik het gevoel dat Nederlandse spelers hier echt gewaardeerd worden. Dat spreekt mij aan. Dit beeld werd bevestigd door de jongens die ik bij het Nederlandse team sprak. Iedereen was heel positief. Dat ik hier voor twee jaar kon tekenen, vond ik ook een voordeel.”
De hereniging met Radenko Varagić bevalt hem goed. De coach, die hij kent uit zijn jaren in Weert, is volgens Van Overbeek in de loop der jaren wel wat veranderd. “Vroeger was hij meer een echte Serviër, een stuk vuriger. Hij is iets milder geworden door de jaren heen.” Eén eigenschap is echter onveranderd gebleven. “Hij onthoudt werkelijk alles. Laatst begon hij over een wedstrijd van twee jaar geleden. Hij wist nog precies welke fout ik toen maakte. Dat zit allemaal in zijn hoofd.”
Die bevlogenheid kan Van Overbeek waarderen. “Radenko leeft voor de sport. Natuurlijk krijg je van hem ook weleens op je kop, maar dat hoort erbij. Uiteindelijk merk je aan alles hoeveel passie hij voor het spel heeft.’
Wegwijs in Leiden
Hoewel zijn ‘zachte g’ zijn Brabantse afkomst verraadt, moet Leiden zijn nieuwe thuis worden. Van Overbeek voelt zich inmiddels goed op zijn plek. De stad moet hij nog verder ontdekken, maar zijn eerste indrukken zijn positief. Ook binnen de club voelt hij zich welkom. “Er zijn veel vrijwilligers en betrokken mensen die een praatje komen maken. Dat viel me meteen op.”
Daarnaast heeft hij er een extra taak bij gekregen. Hij is de gids voor zijn Amerikaanse huisgenoot Anias Futrell. “Hij is de eerste van zijn familie die buiten Amerika komt. Ik help hem met praktische dingen, bijvoorbeeld als iemand hem ineens in het Nederlands aanspreekt.”
Niet stilzitten
Ook buiten het basketbal zoekt Van Overbeek bewust andere uitdagingen. Als zzp'er werkt hij voor verschillende opdrachtgevers, onder meer op het gebied van data-analyse, recruitment en sociale media. “Je kunt als basketballer naast de wedstrijden en trainingen de hele dag op de bank liggen. Dat zit echter niet in mijn karakter. Ik vind het juist prettig om ook andere dingen te doen.’
Verder kijkt hij veel basketbalwedstrijden, met de EuroLeague als favoriet. Ook leest hij graag, staat hij regelmatig in de keuken en is hij een fanatiek liefhebber van bordspellen. “Als er maar een beetje tactiek in zit, vind ik het leuk.” Onlangs had hij zelfs de complete selectie over de vloer voor een spelletjesavond.
Een prijs als bekroning
Hoewel Van Overbeek zich vol overgave op zijn nieuwe avontuur stort, heeft hij ook al verder vooruitgekeken. Hij wil structureel een plek veroveren in het Nederlands team en hoopt in de toekomst nog eens bij een buitenlandse club te spelen. “Maar dan niet op het derde niveau in Italië. Natuurlijk is dat een avontuur, maar het moet sportief gezien wel echt een stap vooruit zijn.”
Voorlopig ligt zijn focus echter volledig op Leiden. Daar wil hij een stabiele factor worden binnen de Nederlandse kern, zijn teamgenoten helpen en bovenal prijzen winnen. “Ik wil heel graag een keer kampioen worden. Dat moet hier in Leiden gaan gebeuren.”
