Nieuwsbericht

Opnieuw verlies buitenshuis

18 november 2006

Met de komst van Donald Wilson leken eindelijk de grootste problemen voorbij. Met de bijna-sensatie in Den Bosch in de bagage leek er in Weert tegen Upstairs een kans te zijn op de eerste uitoverwinning van dit seizoen. Dat gebeurde niet. Op geen stukken na, want de Limburgers hielden met 93-70 de punten in eigen huis. Maar dat was bepaald niet het ergste. Terwijl de nieuwe aanwinst Wilson niet kon meespelen, omdat zijn medische keuring nog niet volledig is afgerond, viel Aron Roye zaterdag uit met een ogenschijnlijk ernstige knieblessure.

En er is meer ellende, want Jeroen van Dorp verplaatst zich momenteel op krukken en moet afwachten wat er met zijn linkerknie aan de hand is en moest Aron Royé zaterdagavond naar een ziekenhuis in Weert, nadat hij hard op zijn linkerknie was gevallen na een botsing met Chaz McCrommon. Gelukkig bleek de blessure mee te vallen en moet de de komende dagen worden afgewacht wanneer Royé weer kan gaan trainen.

Dat alles neemt niet weg dat ZZ Leiden in feite vrij kansloos ten onder ging in de Weerter sporthal Boshoven. Heel lang deed de ploeg van Ivo Boom goed mee, maar toen Niels Vorenhout op zeven minuten van het einde met een driepunter het verschil voor het eerst echt serieus maakte (77-64) verdwenen de kansen op een goed resultaat binnen twee minuten. Met nog vijf minuten op de klok was het 83-64 en was het duidelijk dat het resterende stukje van de wedstrijd alleen nog voor de statistieken interessant was.

Hoewel dus het verschil pas diep in het vierde kwart echt werd bepaald, heeft ZZ Leiden de hele wedstrijd achter de feiten aangelopen. Hoewel in staat op redelijk voluit te kunnen gaan, hield Boom uit voorzorg Nick Curtis buiten de basis. Dat kon natuurlijk, omdat Johan Kuijper het de laatste wedstrijden als starter heel goed had gedaan. En Upstairs mocht dat een klein gaatje hebben geslagen; ZZ Leiden hield gelijke tred.

Het verschil schommelde voortdurend tussen de zes en tien punten, maar ZZ Leiden kon het sprongetje naar een kleiner verschil niet maken. Steeds als dat leek te gebeuren, sloeg Upstairs keihard toe, meestal met een driepunter. Die kwam heel vaak van Taron Downey, die vooral op dreef was, wanneer Leiden een zone neerzette. De Amerikaanse spelverdeler stond halverwege de wedstrijd al op 17 punten met 4 uit 6 driepunters. Maar ZZ Leiden zat bij de rust nog altijd in de wedstrijd: 45-34.

Ivo Boom begon de tweede helft met een alternatieve basis. Curtis, Nash en Colwell hadden gezelschap van Aron Royé en Sjors Besseling en het begin was hoopvol, want JS Nash (driepunter) en Shelton Colwell verkleinden onmiddellijk het gat. En het bleef in die fase redelijk gaan. ZZ Leiden won zelfs het derde kwart en bij 65-58 na dertig minuten was er nog niets beslist.

Misschien waren er Leidse supporters, die even hoopten op een laatste kwart, zoals donderdag in Den Bosch, al weet iedereen dat je zoiets niet elke wedstrijd flikt. Op 72-62 was het buigen of barsten. Het werd het laatste. Met een 9-0 run in twee minuten gooide de thuisploeg de wedstrijd in het slot en volgde een laatste fase, die eigenlijk nog maar twee belangrijke momenten kende: de val van Aron Royé en een onnodige, veel te harde vijfde fout van Shelton Colwell, die normaal vermoedelijk een diskwalificerende fout had opgeleverd.

Weer geen winst dus buiten de deur. Bovendien moet de gifbeker kennelijk tot op de bodem worden leeggedronken.