Nieuwsbericht

Met opgeheven hoofd

3 november 2009

DEN BOSCH - Dat titelkandidaat EiffelTowers een maatje te groot zou zijn voor Zorg en Zekerheid Leiden, was natuurlijk geen verrassing. Maar de Leidse ploeg mocht na de 83-72 nederlaag met opgeheven hoofd De Maaspoort verlaten.

Dat gold echter niet voor de scheidsrechters, die er werkelijk een belachelijke voorstelling van maakten, waardoor niemand echt lol kan hebben beleefd aan deze wedstrijd. Vijf internationale scheidsrechters fluiten momenteel niet, ondermeer omdat zij balen van een gebrek aan beoordelingen en feed-back van de Nederlandse Basketball Bond, cq de Bonds Scheidsrechters Commissie. Ze werden per dinsdag geschorst. Zelden zal het bewijs van het gelijk van mensen, dat er bepaalde zaken niet goed gaan, zo snel zijn geleverd.

 

Bij tal van fouten - aan beide kanten - was het na het fluitsignaal de vraag wie de fout had gemaakt. Er was geen touw aan vast te knopen. Bij de thuisploeg kwamen vier man (Wessels, Steenvoorde, Beasley en Van Paassen) op scherp te staan met vier fouten en bij Zorg en Zekerheid stond Jeroen Slor in totaal maar netaan twaalf minuten in het veld om binnen die tijd vijf fouten te oogsten. Met name achter de derde en de vierde moest een vet vraagteken worden gezet...

 

Terwijl er diverse dubieuze onsportieve fouten vielen en er in totaal drie technische fouten werden uitgedeeld, sierde het beide ploegen dat ze bleven spelen en de meeste beslissingen maar afdeden met schouderophalen of een meewarige glimlach. Ook nadat hoofdscheidsrechter Barry Peters via de speaker had gedreigd te zullen staken bij aanhoudend commentaar vanaf de tribune. De waarheid is soms moeilijk te accepteren. 

 

Intussen speelde Zorg en Zekerheid Leiden een goede wedstrijd. Natuurlijk deed het wegvallen van Seamus Boxley - hij wordt donderdag geopereerd aan zijn rechter meniscus - zich voelen, maar er werd verdienstelijk gespeeld. EiffelTowers kreeg niet de kans weg te lopen, laat staan een vroege beslissing te forceren.

Wel deelde de sterrenformatie uit Den Bosch een tikkie uit vlak voor de rust (36-29). Maar direct in het tweede deel sloot Leiden weer bijna aan. Youri van der Linden had zelfs voor 55-54 kunnen zorgen, maar hij miste twee keer vanaf de vrije-worplijn.

In het vierde kwart  viel dan toch de beslissing. Peter van Paassen knalde een paar keer op rij raak en het gat werd tien punten (65-55). Dat kon - ook niet met een zoneverdediging - niet meer worden goedgemaakt. Maar Zorg en Zekerheid Leiden mocht zich absoluut een stukje van het slotapplaus toe-eigenen.

Terecht, want wie tevoren had voorspeld dat de ploeg van Toon van Helfteren tot in het vierde kwart gewoon zou meedoen, zou meewarig zijn aangekeken. Met Boxley en/of de zieke Terry Sas, dan wel met Jeroen Slor langer in de wedstrijd, zou het wel eens heel anders kunnen zijn uitgepakt. Individueel moet Zorg en Zekerheid Leiden het natuurlijk afleggen tegen de mannen uit Den Bosch. Maar gelukkig is basketball een teamsport. De Amerikanen zeggen niet voor niets 'There is no i in team'. Die slogan lijkt bij EiffelTowers nog niet helemaal te zijn doorgedrongen.
 

Iedereen doet keurig wat hij het beste kan, maar de slotactie komt maar zelden voort uit een opgezet spelletje. EiffelTowers won de wedstrijd dan ook puur op individuele klasse. Bijvoorbeeld van Djoenie Steenvoorde - in prima vorm dit seizoen - en Peter van Paassen. Beiden waren goed voor twintig punten. En ook de drie Amerikanen deden datgene, waarvoor ze zijn ingehuurd. Richardson voor afstandsschoten en dunks, Beasley voor rebounds en Oliver voor assists.

Bij Zorg en Zekerhheid was er duidelijk meer sprake van teamspel, dat werd gecombineerd met individuele hoogstandjes, al werden die soms afgewisseld met dramatische acties. Ronny LeMelle zoekt nog altijd naar zijn schot en miste weer te veel van afstand. Monta McGhee wisselde briljante bewegingen af met onbegrijpelijke missers, maar finishte op negentien punten en acht rebounds.

Beste man van het veld was Danny Gibson. Hij werd topscorer in de wedstrijd met 26 punten en schoot bijvoorbeeld - net als McGhee overigens - negen van zijn twaalf vrije worpen raak. De beste rebounder van het duel droeg ook blauw-wit. Johan Kuijper pakte er dertien, twee meer dan Eiffel's Jerome Beasley.

 

JAN VAN DER NAT

KLIK HIER voor de statistieken
KLIK HIER voor de fotoreportage van Richard Koolen