Nieuwsbericht

Kansloos in Nijmegen

22 oktober 2006

Een nederlaag tegen Matrixx Magixx lag op zich in de lijn der verwachtingen. Natuurlijk was er euforie ontstaan na de drie thuiszeges op rij, maar op vreemde grond spelen en dan ook nog bij een ploeg met bijna net zo'n enthousiaste supportersschare als Zorg en Zekerheid zelf, een ploeg ook die tot de beste vier gerekend mag worden, is andere koek. Als dan bovendien 50 procent van de Amerikaanse inbreng wegvalt is de verklaring snel gegeven. Toch was op een wat acceptabeler resultaat gerekend dan de 91-68, die nu op het scorebord van De Horstacker kwam te staan.

De grootste klap werd eigenlijk al uitgedeeld vóór de wedstrijd, toen bleek dat de enkelblessure, die hij donderdag tegen Rotterdam opliep, JS Nash verhinderde te spelen. Hij werd extra lang behandeld en getaped, maar de conclusie kon niet anders zijn, dan dat hij de wedstrijd op de bank moest doorbrengen. Daarnaast was de korte rust tussen de duels in ook voor Shelton Colwell niet voldoende geweest om van zijn kniekwetsuur af te komen. Beide spelers zullen de komende dagen intensief worden behandeld in de hoop dat ze donderdag in Groningen tegen Hanzevast Capitals weer (volledig) inzetbaar zijn. Hopelijk geldt dat ook voor Matthijs Royé, die donderdag hard op zijn rug terechtkwam, en zaterdag niet kon spelen.

Vooral het moeten starten zonder JS Nash deed de ploeg van ZZ Leiden pijn. Aron Royé was zijn logische vervanger op de point. Hij deed dat zeer verdienstelijk, maar is met zijn 18 jaar logisch natuurlijk nog niet zo ver dat hij een ploeg op dit niveau al volledig kan leiden. En dat is nu eenmaal een zeer belangrijke taak van de spelverdeler. Het gevolg was dan ook een wat rommelig begin van ZZ Leiden, dat zocht naar de juiste speelwijze.

Matrixx Magixx gunde echter de tegenstander daartoe geen tijd en binnen drie minuten was het 10-4, ondermeer door twee driepuntsbommen van Chris Carrawell en Seamon Boxley. En daar zou het niet bij blijven. Matrixx schoot ongelooflijk met scherp in het eerste kwart en knalde nóg vier driepunters raak (Mohammed, Sears, Dunleavy en weer Mohammed), voordat de eerste korte pauze daar was.

Er ging maar één bal mis van ‘downtown', waar de verdediging van ZZ Leiden duidelijk ontoereikend was. Onder het bord ging het redelijk, nadat een antwoord was gevonden op de goed startende Rensfort Brempong, maar bij het uitstappen naar de schutters waren de mannen in het blauw steeds te laat. Met 32-14 zat toen in feite de wedstrijd al op slot. Het ging in het tweede kwart wel iets beter, maar de achterstand groeide alleen maar en toen het bij de rust 52-28 was, wist iedereen hoe de zaken ervoor stonden.

Voor ZZ Leiden restte slechts te bewijzen dat de ploeg wel degelijk in staat is goed te basketballen en dat de debutant niet uitsluitend afhankelijk is van Amerikanen, in tegenstelling tot Matrixx Magixx, dat start met vier Amerikanen en een in de VS opgegroeide Canadees en bovendien nog een Amerikaan van de bank kan laten komen.

Coach Michael Schuurs van de Magixx gaf na de rust zijn Nederlanders wat meer kans en dat gaf de wedstrijd toch nog een positieve wending voor ZZ Leiden, omdat ze stuk voor stuk minder waren dan hun Leidse landgenoten. Met name Johan Kuijper en Jeremy Ormskerk speelden een goede tweede helft, waarin ze hun totale productie van respectievelijk 10 en 17 punten op het scoreformulier lieten zetten. Van anderen had meer mogen worden verwacht. Uiteraard doet het pijn als je binnen tien minuten in feite op verlies wordt gezet, maar die situaties horen nu eenmaal bij (top)sport en ook dan zijn honderd procent inzet en bezieling normale eisen.

ZZ Leiden zou de tweede helft met 39-40 winnen, maar het was natuurlijk water naar de zee dragen, want een verschil van 24 punten maak je niet meer goed. Ivo Boom kon dan ook tevreden zijn met de prestatie van deze twee in het tweede deel van de wedstrijd, waarin hij al snel Shelton Colwell naar de kant haalde, om hem zo veel mogelijk rust te geven.

Na de wedstrijd van donderdag, waarin dus hopelijk Colwell en Nash weer aan de bak kunnen, volgen er negen dagen rust, waarin de kwetsuren de geschiedenisboeken in kunnen worden geschreven.