Nieuwsbericht

Batterijen leeg in vierde kwart

11 november 2007

LEIDEN - Er kon nog wel meer bij. Alsof de ziekenboeg niet vol genoeg was, moest vlak voor de wedstrijd tegen West-Brabant Giants ook Vincent Krieger zich afmelden met een enkelblessure. Niet heel ernstig, maar toch zwaar genoeg om een wedstrijd aan de kant te blijven. De spelers die wel (redelijk) fit waren hebben gegeven wat ze in hun macht hadden, maar dat was niet voldoende om de reeks nederlagen een halt toe te roepen. Drie kwarten waren beide ploegen elkaars evenknie, maar in de laatste tien minuten vloeide de kracht weg uit de ploeg van Ivo Boom en won West-Brabant uiteindelijk nog ruim: 71-86.

Het was natuurlijk logisch dat de vraag kwam, tijdens de persconferentie van de coaches. ‘Wordt eraan gedacht om tijdelijke vervanging te halen?' Ivo Boom gaf aan, dat daar inderdaad aan gedacht is. De vraag was alleen voor welke positie. Moest er steun komen bij de forwards met Besseling en Curtis niet fit of was er aanvulling nodig bij de ‘kleine' mannen met de fysieke problemen van Nash, Royé en nu dus ook Krieger?

Er is gekozen om niet te ‘panikeren', zoals de Vlamingen dat zo mooi kunnen zeggen en gewoon keihard te werken aan het herstel van de geblesseerde spelers. Het zou heerlijk zijn, als er in de eerste helft van de komende week wat positieve berichten naar buiten kunnen worden gebracht. De komende vier wedstrijden wachter er namelijk tegenstanders, waarvan met een fitte ploeg de punten gepakt zouden moeten worden: Omniworld, Landstede, Den Helder en Aris.

Maar eerst terug naar zaterdagavond. Het zou - zeker onder de gegeven omstandigheden - natuurlijk geen eenvoudige wedstrijd worden tegen de talentvolle ploeg van Erik Braal. En het begin maakte dat al onmiddellijk duidelijk, want West-Brabant sprintte weg naar een 0-8 voorsprong, waarna Donald Wilson de eerste punten voor Zorg en Zekerheid op het scorebord zette. Vanaf dat moment kreeg ZZ Leiden grip op de wedstrijd, achterhaalde de Brabanders op 14-14 na vijf punten van David Chiotti en kon het eerste kwart afsluiten op 19-16.

Deel twee begon met een prachtige driepunter van Jeroen van Dorp en opeens was er een gaatje van zes punten. Maar daarvan had ZZ Leiden niet lang plezier. West-Brabant gooide er een 0-10 run overheen en daarmee waren de rollen omgedraaid: 22-26. De wedstrijd was echter net een jojo, want Leiden antwoordde met acht punten aan een stuk, afgesloten met een lekkere assist van Johan Kuijper op Nick Curtis: 30-26.

Verdedigend kroop Leiden regelmatig in een zone en dat bleek een goede keuze, want West-Brabant had daar geen antwoord op. Er werd alleen gescoord op de fastbreak en die was door Leiden niet te stoppen. Vlak voor de rust kreeg Leiden echter een tik in de nek. Erik Braal nam op 0.7 seconden van het einde van de eerste helft nog een time-out en David Pope peuterde uit de laatste aanval nog een driepunter: 43-42.

Die tik werkte na rust even door, maar met een score van Curtis veerde Leiden op en er ontstond volkomen evenwicht in de wedstrijd. West-Brabant mocht aan het laatste kwart beginnen met een kleine voorsprong, maar de 56-59 leek in elk geval spanning te garanderen in die laatste tien minuten.

Maar in het vierde kwart ging het heel snel mis voor ZZ Leiden. Een technische fout voor coach Braal van West-Brabant - althans dat leek het aanvankelijk - werd het keerpunt in de wedstrijd. Braal was al een keer gewaarschuwd, omdat hij zijn coachvak verliet en deed dat weer om stampvoetend zijn misbaar te kennen te geven over een arbitrale dwaling (twee- of driepunter van Sumter, twee arbiters gaven verschillende tekens...) Een veel te lange discussie leidde uiteindelijk tot het schrappen van de T-fout. De ‘pauze' haalde Leiden uit het ritme en opeens werden schijnbaar simpele balletjes onder de ring gemist. Met name door David Chiotti, die soms de moeilijke weg wil kiezen, terwijl het eenvoudiger lijkt te kunnen. Het leidde allemaal tot een serieus gat van twaalf punten bij 58-70.

Ivo Boom vluchtte nog maar een keer in de time-out, maar slaagde er niet in zijn ploeg nog op het juiste spoor te krijgen. De wil was er natuurlijk nog wel, maar de batterijen waren gewoon leeg. De power ontbrak om nog een laatste poging te doen het West-Brabant moeilijk te maken. De veel bredere ploeg van Erik Braal speelde geroutineerd het duel uit.

JAN VAN DER NAT