Nieuwsbericht

Genieten van de D-Will Show

9 november 2011

LEIDEN - Soms moet je je gewoon neerleggen bij een nederlaag. Voor Zorg en Zekerheid Leiden was dat niet erg tegen het sterke Besiktas Milangaz. Goed, de nederlaag viel met 58-86 wat fors uit, maar de toeschouwers hebben genoten van superster Deron Williams en zijn ook niet misselijke gevolg.

De NBA-miljonair zette in het tweede kwart de wedstrijd naar zijn hand met vier op vier driepunters. Daarmee was de wedstrijd voor Zorg en Zekerheid Leiden over. Op respectabele afstand werd de wedstrijd uitgespeeld. De Leidse ploeg had natuurlijk weinig keus, want je weet dat er na een ruststand van 29-44 tegen zo'n tegenstander weinig eer valt te behalen.

De ruim 2.000 Leidse fans zagen het gelaten aan. Ze hadden ongetwijfeld gehoopt dat hun ploeg wat dichter bij de Turken zou kunnen blijven. De timide houding stond in schril contrast met een feest op de tribune van de ongeveer tweehonderd Nederlanders van Turkse afkomst. Wie dit aanschouwde kon zich voorstellen hoe het afgelopen zondag in Istanboel moet zijn geweest met 13.000 van deze feestvierders bij Fenerbahce-Besiktas...

Zorg en Zekerheid Leiden hield een bijzonder souvenir over aan het bezoek van de Besiktas-fans. In elk geval één van de twee tribunes is dusdanig beschadigd (de ijzeren stangen onderin zijn helemaal verbogen), dat dit deel een flinke opknapbeurt zal moeten ondergaan, wil het nog langer gebruikt kunnen worden.

Voorafgaande aan de wedstrijd had Toon van Helfteren een fors leger persmensen - uitgenodigd door sponsor Zorg en Zekerheid - laten weten dat zijn ploeg de huid zo duur mogelijk zou verkopen en geen ontzag zou tonen voor deze sterke tegenstander.

En dat deed Zorg en Zekerheid Leiden ook niet. Jevohn Shepherd en Gabe Kennedy namen het voortouw en de thuisploeg ging fel van start tegen de Turkse nummer zes van vorig seizoen, dat in de openingsfase sterspeler Deron Williams op de bank hield.

Williams was een dag later dan de rest in Leiden aangekomen, omdat hij een privéklusje moest opknappen. Van de daaraan verbonden jetlag had hij ogenschijnlijk geen last. Hij oogde bij het inschieten fris.

Zijn teamgenoten gingen met een 0-4 uit de startblokken, maar Leiden was er snel bij via een driepunter van Shepherd. De Canadees had er zin in en zou het eerste kwart afsluiten met elf punten. Maar wat verrassender was: Zorg en Zekerheid Leiden stond na tien minuten gewoon brutaal voor: 21-18.

Intussen had Deron Williams, D-Will voor intimi, zijn entree gemaakt op het parket van de Vijf Meihal. Hij is de grote ster van de ploeg. Vet betaald ook als NBA'er, die zijn vaderland is ontvlucht in verband met de lock-out. Als hij het hele seizoen zou spelen, dan kan hij vijf miljoen dollar bijschrijven op zijn toch al dikke bankrekening. Dat is overigens nog geen derde van zijn jaarsalaris in de NBA: ruim 16 miljoen dollar.

Je kunt je natuurlijk altijd afvragen of een mens zo veel geld waard is, maar los daarvan, D-Will kan vreselijk goed basketballen. En dat bewees hij, toen hij eenmaal warm was gedraaid. Kwart twee werd het kwart van Deron Williams. Zijn ploeg ging beter verdedigen, sloot de poorten voor Leiden, en Deron Williams deed de rest.

Vier driepunters met zijn handtekening eronder later, waarvan de vierde in de buzzer van de rust, had hij zijn visitekaartje afgegeven en stond Zorg en Zekerheid Leiden na een kwart van 8-26 op een onoverbrugbare achterstand van 29-44. Game over!

De tweede helft was er geen eer meer te behalen, ook al kwam Leiden dan een drie- en een tweepunter van Thomas Jackson nog even terug tot 39-50. Twee minuten later waren de verhoudingen hersteld bij 39-58.

Bij Leiden liepen in het vierde kwart de banden van de velgen. Plichtmatig werd de wedstrijd naar het einde gesleept, om te worden afgesloten met een verschil dat wat te fors uitpakte, maar dat ook pijnlijk blootlegde hoe groot het gat is tussen de Nederlandse top en de top van een land waar basketball een grote sport is.

Maar getreurd hoeft er niet te worden. Leiden heeft zich nooit illusies gemaakt over deze wedstrijd, zo erkende Arvin Slagter na afloop eerlijk. Het was echter een prachtige ervaring voor de organisatie, het team en de supporters. Een superster in de Vijf Meihal en een vorm van basketball, waarvan je alleen maar kunt genieten. We moeten er vermoedelijk heel lang op wachten.

TEKST: JAN VAN DER NAT