Nieuwsbericht

'Gestolen' overwinning

5 november 2011

LEIDEN - Er zijn van die overwinningen in de sport, die het etiket 'gestolen' absoluut verdienen. De 71-69 zege van Zorg en Zekerheid Leiden op Stepco BSW was er zaterdag zo eentje. Niets leek een Limburgse overwinning in de weg te staan, maar een ultieme score van Seamus Boxley en direct erop een driepunter van Arvin Slagter bezegelden toch nog het lot van BSW.

Nu is deze vorm van diefstal niet strafbaar en dus hoeft u niet 112 te bellen. Maar wie de film, gelijk de commercial van de politie, terug zou spoelen, zal constateren dat het wel een hele brutale actie was van Zorg en Zekerheid. Want eerlijk is eerlijk: de ploeg uit Weert verdiende op grond van de volle veertig minuten de overwinning.

Maar daar heeft niemand het nog over, wanneer over een week of wat naar de resultaten in de Dutch Basketball League wordt gekeken. Dan staat er gewoon de keiharde 71-69 en dat mag dan voor BSW net zo zuur zijn als de 77-78 nederlaag vorige week in eigen huis tegen GasTerra Flames, het is gewoon de realiteit.

De pijn die deze nieuwe minieme nederlaag bij BSW-coach Jim Meil veroorzaakte, was tijdens de persconferentie van het gezicht van de sympathieke Amerikaan af te lezen. Uiteraard stond het huilen hem nader dan het lachen, maar met zijn constatering dat Leiden zijn 'championship mentality' had getoond, sloeg hij de spijker op zijn kop.

Zorg en Zekerheid Leiden werd vorig seizoen voor een belangrijk deel kampioen op basis van de mentaliteit. Door keihard te werken - ook al het even niet liep - en nooit op te geven. Dat alles nu deed de ploeg in de slotfase van een wedstrijd, die met nog 1:35 op de klok en 63-68 op het scorebord niet meer gewonnen leek te kunnen worden.

Maar basketball is soms een raar spelletje. Vroege vogels in de Vijf Meihal zagen eerder op de dag de U18 een voorsprong van twaalf punten weggooien en in de buzzer met één punt verliezen van EiffelTowers. That's life in basketball en daarmee moet je leren omgaan. Maar het zal stil zijn geweest in de bus, die de ploeg van Jim Meil terugbracht naar Weert.

Stiller in elk geval dan op de heenweg, toen kort na vertrek teruggekeerd moest worden, omdat Mitchel Kouwijzer plotseling heel ziek werd als gevolg van vermoedelijk een acute blindedarmontsteking. Bovendien stuitte de bus later bij Woerden op een file door een ongeval en kwam door dit alles vrij laat in Leiden aan.

Daar werd - als proef - gespeeld op een houten vloer, die is gehuurd van de gemeente Amsterdam, speciaal voor de Europese wedstrijden. De internationale federatie FIBA eist namelijk dat er op hout wordt gespeeld en gaf geen toestemming voor de Leidse kunststofvloer, hoewel die 'FIBA approved' is. Daarom werd de vroegere vloer van Sporthallen Zuid gehuurd tot in elk geval half december. Mocht Leiden overwinteren in de EuroChallenge, dan langer.

De kansen van Zorg en Zekerheid Leiden op de tweede ronde lijken niet erg groot. Zeker niet als de ploeg zo speelt als zaterdag tegen BSW. Want het was gewoon niet goed. Daarover kon geen misverstand bestaan. Toon van Helfteren vond dat het verdedigend in de tweede helft nog wel door de beugel kon, maar was niet tevreden over de rest.

De schutters van BSW moesten worden aangepakt, zo luidde grosso modo de opdracht. Maar halverwege de wedstrijd stond de teller qua driepunters al op acht (!) en daar zouden in de tweede helft nog vier bommen bij komen. Dat is natuurlijk veel te veel en hoewel op zich knap van Robbie Harman, Sjors Besseling en Demario Anderson, die er ieder vier in knalden, een teken van niet goed en scherp verdedigen.

Het gevolg was dat BSW bepaalde wat er op het fraaie parket gebeurde. De ploeg uit Weert nam snel de leiding en stond die nauwelijks nog af. Leiden stond op de kop af 4 minuten en 18 seconden voor. Daarvan 2:30 in het eerste kwart, heel even in het tweede deel en dertig tellen op drie minuten van het einde. Ook die laatste voorsprong werd echter door BSW weggewerkt en dus leek de derde nederlaag van het seizoen in de maak.

Maar soms blijken wonderen te bestaan. Geplaagd door foutenlast bij vooral de lange mannen en kleine blessures (Harman enkel en Van Kempen kramp), ging het mis met de Limburgers. Van 63-68 werd het 65-68 door twee vrije worpen van Seamus Boxley, waarna Leiden weer een kans kreeg doordat Besseling de bal niet binnen vijf seconden in het veld kon brengen.

Boxley bedacht zich geen moment en zorgde voor 67-68. Hoe de bal direct daarop bij Arvin Slagter kwam, begreep eigenlijk niemand, maar de guard bedacht zich geen moment en drukte af voor een succesvolle driepunter. Het was een dreun die BSW vol in het gelaat trof en heel veel pijn deed. Het was een regelrechte knock down, die 23 seconden later werd gepromoveerd tot knock out. Soms zijn ook laatste klappen dus ook een daalder waard...

TEKST: JAN VAN DER NAT

FOTO'S: RICHARD KOOLEN

VIDEO BAS SCHOLLAARDT MET COMMENTAAR VAN RONALD VAN DAM