Nieuwsbericht

Revanche in Wijchen

26 oktober 2011

WIJCHEN - Omdat je van nederlagen nu eenmaal meer kunt leren dan van overwinningen, werd er bij Zorg en Zekerheid Leiden voorafgaande aan de altijd lastige uitwedstrijd tegen Magixx playing for KidsRights, nog eens teruggedacht aan wat er eerder in deze nog jonge competitie was gebeurd in Leeuwarden en Groningen.

In zowel de wedstrijd bij Lasaulec-Aris als bij GasTerra Flames werd Zorg en Zekerheid Leiden vermoord door de guards van de tegenstander. In Leeuwarden schoten Lance Jeter en Tjoe de Paula vijftig punten bij elkaar en in Groningen gaf David Bell een clinic in effectief schieten.

Eén ding stond dus vast: Maurice Acker, de kleine schutter van Magixx, mocht die kans dus niet krijgen. De tactiek klopte, werd goed uitgevoerd en leidde naar een knappe en terecht 68-74 overwinning in Wijchen, de nieuwe thuisbasis voor het Nijmeegse Magixx.

Doel was om Acker ver van zijn favoriete plekjes af te houden, zodat hij in elk geval niet aan zijn gemiddelde van achttien punten kon komen. De actie slaagde, want Acker sloot af op zegge en schrijve zeven punten en in de kolom driepunters stond een lelijke 0 op 6.

Door fel op Acker te verdedigen met twee man (Jackson en Boxley of een ander lange man), bood Zorg en Zekerheid Leiden anderen wel wat meer kansen, maar dat kan nu eenmaal niet anders. Markel Humphrey en Lucas Hardgrove kunnen een redelijke driepunter schieten, maar het merendeel van hun bommen ontplofte niet.

Beiden werden, net als ex-Leidenspeler Ross Bekkering en ex-DenBoschcenter Marcel Aarts door de Leidse tactiek ver van de ring gehouden, omdat ze aanspeelbaar moesten zijn voor hun guards. Nu kan Bekkering nog wel eens een behoorlijk schot nemen, maar voor Aarts is dat in het geheel niet weggelegd. Hij moet het hebben van acties onder het bord.

En daar was vrijwel geen plek voor hem, want Zorg en Zekerheid Leiden heerste in de rebound. 52 om 34 terugkaatsers zijn wat dat betreft duidelijke cijfers. En waar het verdedigend met Leiden goed zat, liep het ook aanvallend lekker. En dan met name door Gabe Kennedy (foto), die zijn tegenstanders kompleet doldraaide. Bekkering en Aarts zagen meer zijn rug dan zijn gezicht en wanneer dat laatste het geval was, dan vloog er een schotje over de vergeefs graaiende handen heen.

Twintig punten stonden er na één helft achter de naam van de Leidse lange man. Punten, die ook nog eens werden omlijst door vier rebounds, een steal en een geblokt schot. Het was jammer dat hij door vier fouten snel in het derde kwart naar de bank gehaald moest worden, want anders zou deze 'tien met een griffel' ook nog eens het predicaat 'weergaloos' hebben gekregen.

Gelukkig beschikt Toon van Helfteren over meer mannen, die het voortouw kunnen nemen. Heel vaak kan hij dan rekenen op Seamus Boxley, maar die was van de leg in Wijchen. En dan mag je - gezien zijn reputatie - kijken naar Jevohn Shepherd. En de Canadees maakte het na de rust waar. Hij nam de scorende rol van Kennedy over. Bijna alle anderen hadden een bijdrage op belangrijke momenten, zoals Jackson met de enige Leidse driepunter op een prachtige assist van Sas, Slagter met zeven rebounds en Kherrazi met twee tip-ins.

Shepherd deed het in de slotfase, toen Magixx nog altijd kans had op de winst, perfect vanaf de vrije-worplijn met toen 4 uit 4 voor een totaal van 8 op 8 in de wedstrijd. Daardoor bleef het gaatje open, dat voldoende was voor de eerste uitzege dit seizoen: 68-74.

Die 68 punten van Magixx waren natuurlijk waar Van Helfteren naar zocht. De tegenstander onder de zeventig houden is meer dan een doel voor de Leidse coach. 'We hadden het verdedigend weer op orde. Deze zege hadden we nodig na het verlies in Leeuwarden en Groningen. Wij moeten tegen Magixx altijd hard knokken om de punten. Of dat nu in Nijmegen, Wijchen of Leiden is. De start was goed en ook toen Magixx terugkwam na de rust pakten we het goed op.'

Na de wedstrijd in Groningen, waar de intensiteit bepaald niet optimaal was, is er gepraat en naar beelden gekeken. Van Helfteren: 'Ik heb met een paar spelers apart naar beelden gekeken en met ze gepraat. Voor de ochtendtraining van maandag ben ik twintig minuten alleen het woord geweest. Daarbij is overigens geen onvertogen woord gevallen. Dat was ook niet nodig. Het zijn volwassen mannen, die weten wat er niet goed is gegaan. En ze hebben het goed opgepakt. Het werkte, zoals ik had gehoopt.'   

JAN VAN DER NAT