Nieuwsbericht

One down, two to go...

25 april 2011

AMSTERDAM – De kortste weg naar het ultieme doel loopt via drie tegenstander en negen overwinningen. Zorg en Zekerheid Leiden heeft na de openingsronde van de playoffs de eerste twee binnen.

Na de winst van zaterdag (80-61) werd maandagavond  het paasweekeinde in Amsterdam afgerond met een duidelijke 58-79 overwinning. Dat komt de ploeg niet slecht uit, want zeker in de play-offs is de arbeid-rust verhouding belangrijk en geen wedstrijd aanstaande donderdag is lekker in de aanloop naar de opening van de halve finales, aanstaande zondag (16:30 uur) in de Vijf Meihal. Wie de tegenstander wordt, is nog niet bekend. Magixx playing for KidsRights en De Friesland Aris kwamen in het weekeinde uit op 1-1 en moeten dus donderdag wél aan de bak.


De tweede wedstrijd tegen ABC Amsterdam kende opvallende gelijkenissen met het duel van zaterdag in Leiden. Toen was het verschil bij de rust negen punten, nu acht. En ook toen startte Amsterdam de tweede helft uitstekend, kwam het dichtbij, maar werd vervolgens met bijna speels gemak aan de kant geschoven.


Als een tegenstander in no-time en ook nog eens met drie driepunters een voorsprong teniet doet, is dat normaal even schrikken voor de gemiddelde fan. Maandag liep er echter geen zweetdruppel extra van de hoofden van de ruim driehonderd meegereisde fans, laat staan dat er een hart sneller van ging kloppen.


Ondanks het feit dat de voorsprong moest worden prijsgegeven (nou ja, net niet: 40-41) was Zorg en Zekerheid Leiden de baas op het veld. In de logische time-out voerde vooral Monta McGhee het woord en net zoals dat in de kleedkamer vaak het geval is, kwam de boodschap aan.


McGhee had wel enig recht van spreken, want hij was de grote meneer van de eerste helft geweest, toen hij vijf van zijn zes driepunter met de precisie van een scherpschutter door de Amsterdamse ring liet glijden.


Het minuutje beraad sorteerde effect. Zorg en Zekerheid Leiden opende een strafexpeditie, die aan het einde van het derde kwart stopte op 45-60, na een run van 5-19.


De moed die Amsterdam had geput uit de driepunters van Ralf de Pagter, Jessey Voorn en Hicham Kherrazi zakte de thuisploeg daarmee in de schoenen. Met Hicham Kherrazi is trouwens de opvallendste speler genoemd aan Amsterdamse zijde. Hij sloot af als topscorer met 18 punten.


Normaal is het zijn broer Mohamed die een belangrijkere rol speelt, maar de jongste van de twee was nu onzichtbaar. Ook Sergio de Randamie kon geen rol van betekenis spelen. De luchtmacht van Leiden was gewoon opnieuw te sterk.


Nu zat het de Surinamer niet echt mee, want net als zaterdag liep hij al snel tegen een paar fouten op. De eerste na wat gebruikelijk duwwerk met zijn tegenstander. Nauwelijks een fout en de hartenkreet van De Randamie was dan ook authentiek. ‘Laat ons alsjeblieft spelen’, smeekte hij de bekeurende arbiter.


Er had best wat minder dan 45 keer voor een fout gefloten kunnen worden, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat er wel evenwicht was en dat beide ploegen in foutenlast kwamen. Amsterdam eindigde met De Pagter, Siljade en Osaikhwuwuomwam op vier, terwijl aan Leidse zijde Arvin Slagter zijn strafkaart zag vollopen en het lange duo Jesse Smith/Ross Bekkering op vier uitkwam.


De laatste twee kwamen op vier zo rond het middelpunt van het derde kwart, waardoor Toon van Helfteren besloot wat ‘kleiner’ te gaan spelen. Zorg en Zekerheid kon daar prima mee omgaan. Thomas Jackson klopte op heerlijke wijze Jessey Voorn een keer op snelheid, gooide – evenals Seamus Boxley – zijn vrije worpen er keurig in en Arvin Slagter mikte een driepunter binnen.


Amsterdam stond erbij en keek er naar. Ook toen ‘TJ’ met de klok als op 0:00 zijn vijfde en zesde vrije worp van het kwart verzilverde. Het met soms brute kracht verdedigen leverde Amsterdam nauwelijks iets op, want in de eerste drie kwarten miste alleen Jesse Smith twee keer een vrije worp en schoot Leiden er als ploeg achttien raak.


Met de moed der wanhoop begon de thuisploeg aan het vierde kwart met ongetwijfeld de wetenschap dat alleen een wonder nog iets zou kunnen opleveren. Nu was het dan wel Pasen, maar dat was, bijna tweeduizend jaar na dato, geen reden voor een nieuw wonder.


Amsterdam wist dat het niet meer kon. De ploeg was leeg en voelde dat het de komende dagen voor het laatst bij elkaar zou komen in het seizoen 2010-2011. Voor Leiden is het nog (lang) niet voorbij. Een kleine week rust en dan vol aan de bak tegen Nijmegen of Leeuwarden.


JAN VAN DER NAT
FOTO’S: HANS KEESOM