mei 24, 2012
DEN BOSCH - Zorg en Zekerheid Leiden heeft er in de bloedhete Maaspoort in elk geval een vijfde wedstrijd uitgesleept door met 65-70 te winnen. Die vijfde wedstrijd is zondagmiddag (15:00 uur) in de Vijf Meihal. ZZ Leiden verdedigde uitstekend, hield Tai Wesley uit de wedstrijd en de aanval liep, toen het moest. Cruciaal waren de liefst 15 aanvallende rebounds van Leiden in combinatie met de vele fouten van vooral de lange mannen van EiffelTowers.
De Maaspoort leek er helemaal klaar voor. Bloemen gereed, de beker in de hal, een uitverkocht huis, de 4-0 zou donderdagavond toch wel op het bord verschijnen. Althans, zo waren de verwachtingen vooraf en om eerlijk te zijn, er waren misschien niet zo heel veel supporters die Leiden ook daadwerkelijk de kans hadden toegedicht om in de hysterische Maaspoort nog potten te breken in de allerlaatste kans op de ommekeer.
Maar de Leiden-fans kregen waar voor hun tijd. In dit geval niet voor hun geld, want een volle dubbeldekker werd gesponsord door een grote groep sponsoren, evenals een hapje en een drankje en de toegang tot de wedstrijd. Een topinitiatief vanuit de Businessclub in de personen van Jack Verboon en Eimert van der Vliet, waar massaal gehoor aan werd gegeven en dat was nodig ook in de kolkende en bloedhete Bossche hal.
Zorg en Zekerheid streed met alles wat het in zich had voor de laatste kansen en dat was te zien. Eiffeltowers nam een vroege voorsprong van 5-0, maar Worthy de Jong liet de eerste confettikanonnen in het Leidse vak ontploffen met een lekkere driepunter. Toch bleef Den Bosch wel constant aan de goede kant van de score balanceren en koesterde het lange tijd een kleine voorsprong.
Eigenlijk was er net als in de voorgaande drie wedstrijden wel een constante spanning voelbaar tussen de ploegen en leek het op ieder moment ook een andere wending te kunnen krijgen. Was die wending een aantal keer in Bosch' voordeel uitgevallen, dit keer hield Leiden Tai Wesley uitstekend uit de wedstrijd en toonde het voor de camera's van de Brabantse live televisie nog (lang) niet te willen capituleren. De ijverige Jevohn Shepherd bracht zijn ploeg voor de eerste keer langszij bij Eiffeltowers met een lastig schotje voor 18-18.
Tot aan de rust bleef het verdedigend uitstekend wat de ploegen lieten zien. De ene stop na de andere was een feit en met name Van Helfteren die zich in de voorgaande duels had geërgerd aan de soms lakse manier van verdedigen bij zijn ploeg, kon nu tevreden vaststellen dat in ieder geval in dit duel de angels uit de ploeg van de tegenstander werden gehaald. Goed, de kleine Frank Turner mocht een aantal keer frank en vrij doorlopen, maar de double-teaming op Wesley en Van Paassen wierp zijn vruchten af, de laatste zou zelfs helemaal puntloos blijven in dit vierde finaleduel.
Na de rust ontspon zich een prachtig gevecht, waarbij ook op de tribunes het geluid over en weer te horen was. De driepunter van Thomas Jackson voor 33-33 werd met gejuich ontvangen in het Leidse vak, de hele verre bom van Rogier Jansen voor 40-39 liet de snikhete Maaspoort exploderen. Telkens weer deelde Den Bosch een plaagstoot uit aan Leiden, waarbij de 46-39 van Akerboom voor drie wel heel veel pijn deed en met iets meer dan een kwart te gaan zelfs cruciaal leek te worden in de zoektocht naar een gaatje van de thuisploeg.
Maar zoals gezegd, Leiden wilde gewoon niet opgeven en kon niet accepteren dat het seizoen hier al zou eindigen. Twee vrije worpen van 'TJ' voor 50-54 vormden het einde van een prachtig Leids derde kwart, waarin liefst 30 punten werden gemaakt. Het zei veel over de onverzettelijkheid van de ploeg van Van Helfteren, die dat in de eerste helft bij elkaar dus met 24 punten lang niet voor elkaar had gekregen. En dan ook nog eens te bedenken dat Seamus Boxley misschien wel een van zijn minste wedstrijden voor Leiden tot nu toe speelde. Gelukkig bleef de prof verdedigend wel uitstekend zijn mannetje staan en bleef hij vechten, ondanks zijn mindere dag onder de ring.
Het enthousiaste en eveneens onvermoeibare Leidse legioen ging er nog maar eens achter staan en kreeg bij vlagen de Bosschenaren het zwijgen opgelegd. Niet in de laatste plaats omdat het op het veld ook langzaam aan de kant van Leiden begon op te vallen. Jansen voor drie en een mooie drive van Turner zette Den Bosch nog wel op 65-61, maar op de een of andere manier had Leiden nu wel de kracht om nóg een keer een tandje bij te schakelen. Dat gebeurde dan ook en met een 9-0 run, kon de Leiden-aanhang 'Waar is dat feestje, híer is dat feestje' inzetten. Uiteraard refererend naar de verwachting dat het feestje eigenlijk had moeten eindigen met het afknippen van het netje in de Maaspoort.
Maar de bestelde bloemen konden dus naar het bejaardentehuis of een ander goed doel in de buurt en de beker kon weer terug in de tas om zondag weer mee te nemen naar de Vijf Meihal. De 0 is in ieder geval van het scorebord en Leiden toonde nu eindelijk de beleving en de wilskracht zoals we dat vaker van de ploeg gewend zijn geweest. Vooral de verdediging , het reboundoverwicht van 8 en het betere vrije worppercentage waren elementen om op voort te borduren.
Van Helfteren zal zijn team ongetwijfeld ook zondag weer om 9.00 bij elkaar willen hebben voor een verfrissende strandwandeling om te voorkomen dat de 'uitslapers' in het team te laat wakker worden naar de mening van de coach. De laatste strohalm is in ieder geval gepakt en dat maakt de serie, na drie teleurstellingen op rij, in ieder geval al een stuk draaglijker. Bovendien, zo redeneerden de positivo's in Leiden, mocht Zorg en Zekerheid Leiden ook zondag winnen, ligt de druk zeer zeker bij Den Bosch, want een zevende wedstrijd in de Vijf Meihal, dat willen Korner en zijn kornuiten ongetwijfeld uit alle macht voorkomen, getuige de 'aardige' apotheose van vorig seizoen…
STATISTIEKEN
REACTIE TOON VAN HELFTEREN (NOS)
Powered by e-Vision Internet Solutions